Atelier / Art-based Research: NFThesis

Aangezien ik voor mijn afstudeerwerk én onderzoek met bezig zal houden met NFTs en de relatie met de kunstwereld, zal ik alles bij elkaar bijhouden op mijn blog. Voor het gemak (voor mezelf) heb ik een padlet aangemaakt waar ik alles in verzamel, als een persoonlijk archief.

Made with Padlet

Een verzameling van willekeurige vondsten.

Atelier: Neeltje Maria Min

Om het niet alleen bij Lorca te houden, ben ik ook de gedichten van Neeltje Maria Min weer gaan lezen. Haar gedichten zijn vaak droevig of dragen een groot trauma, maar woorden zo mooi en poëtisch verwoord, dat het diepzinnig en mysterieus wordt.

In mijn schetsen grijp ik voor inspiratie vaak terug naar de windhond. Ik vind windhonden fascinerende dieren, ze zijn sierlijk en slank, maar tegelijkertijd schimmig en ongemakkelijk. Ik zie de windhond in mijn tekeningen als een boodschapper van slecht nieuws, als ik het zou moeten omschrijven. Toen ik bezig was met deze schetsen, merkte ik wel dat ik het niet helemaal bij Lorca’s gedichten vond passen, maar ik wilde er wel mee experimenteren. Uiteindelijk heb ik twee gedichten van Neeltje Maria Min gevonden die ik goed vond passen bij mijn schetsen. Bij e rode hond heb ik dit gedicht gekozen, overgetrokken van de pagina en overgezet op rood papier:

Bij een volgend project wil ik graag ook onderzoek doen naar een strakkere tekststijl bij collages/tekeningen ipv dat ik steeds zelf de teksten schrijf. De plaatsing van deze tekst had verschillende opties voor mij:

Uiteindelijk heb ik voor de laatste optie gekozen, dit voelde als de meest logische plek qua ruimte en overlapping.

De andere schets was kleinschaliger, van een rennende windhond met een gedicht van Min eronder:

Als test heb ik een paar schetsen gecombineerd met de gedichten op mijn muur:

Ik ben nog niet helemaal zeker ervan of ik de tekeningen zonder gedicht erbij wil, maar ik neem ze wel mee. Daarnaast heb ik nu alles naast elkaar hangen op mijn muur als test:

Het is eigenlijk gek om ze aan de muur te zien, want ze voelen voor mij meer als pagina’s die elkaar opvolgen. De goud-zwarte strip springt er bijvoorbeeld erg uit, terwijl dat in een boekje/zine juist de bedoeling is, om veel afwisseling te hebben. Aan een muur werkt dat toch anders. Toch wil ik de tekeningen zo duidelijk mogelijk exposeren, dus ga ik ze wel in een bepaalde vorm zoals deze ophangen.

Atelier: meer experiment

Na de eerste twee gedichten wilde ik eigenlijk nog meer uitproberen en ik sloeg mijn dichtbundel open op de pagina met het perfecte gedicht:

Ik wilde hiervoor heel graag met zwart en goud werken, dus besloot ik om op zwart papier te beginnen. De zin over de gouden zwanen en zwarte manen inspireerde me om dit direct uit te beelden en centraal te stellen op het papier.

De stress in het gedicht over niet rustig kunnen slapen was herkenbaar, en ik zagen bed met lakens waarin gewoeld was. Het contrast met het mooie beeld van de droom sprak me aan. De zwarte manen heb ik uitgebeeld als een omgekeerde maancyclus. De zwanen heb ik geprobeerd sierlijk en simpel te houden. Uiteindelijk heb ik alles met gouden decoratieverf geschilderd. Het gedicht voelt voor mij als een dialoog, dus heb ik de tekst enigszins als ondertiteling toegevoegd:

Atelier: twee gedichten uitgebeeld

Ik heb mijn eerste twee gedichten nu op papier gezet. Beide zijn van Federico Garcia Lorca.

De eerste die ik heb gemaakt heet Prelude.

Prelude

The bullock
slowly
shuts his eyes.
Heat in the stable.

Prelude to
the night.

Hierbij ben ik begonnen met het tekenen van de beelden die ik voor me zag bij het lezen van dit korte gedicht. Ik zag een stal, een verdord landschap, een fata morgana. Hiermee ben ik gaan spelen. Afbeeldingen van bullocks online hebben me ook geïnspireerd. Ik ben blij met het resultaat, ik wilde een dromerig en abstract gevoel vastleggen, en zelf zie ik het terug in de beelden.

De tweede heet Leave-taking:

Leave-taking

If I die,
leave the balcony open.

The boy is eating oranges.
(From my balcony I can see him.)

The reaper is reaping the wheat.
(From my balcony I can hear him.)

If I die,
leave the balcony open!

Bij dit gedicht heb ik eerst een simpele indeling gemaakt. Herhaling is onderdeel van het gedicht, dus dit wilde ik in het beeld ook terug laten komen. Verder heb ik geen beelden erbij gezocht, maar ben ik puur vanuit eigen intuïtie gaan tekenen. Het resultaat is weer droombeelden. Ik denk dat ik nog abstracter kan werken, iets wat ik niet alleen nu wil verkennen, maar misschien ook in jaar 4.

Design: nieuwe productiefoto’s + eindresultaat

Bij mijn herkansing kreeg ik als feedback dat het concept achter de kettingen die ik had gemaakt niet duidelijk genoeg naar voren kwam in mijn productiefoto’s. Het idee om katholieke verwijzingen in de kettingen te verwerken kwam voor de docenten uit het niets. Zelf was ik er op dat moment wel veel mee bezig, maar dit kon ik niet goed overbrengen in mijn presentatie. Ik snapte de feedback en ben vervolgens me gaan focussen op de productiefoto’s, om mijn visie daarin naar voren te laten komen.

Wat ik in mijn hoofd had is dat de kettingen onderdeel zijn van een trend waarin de katholieke symbolen en esthetiek worden gebruikt op een futuristische, cyber punky, campy manier. Hierdoor wilde ik het katholieke geloof meer als spektakel neerzetten. In de toekomst zou het spektakel van het katholieke geloof het enige zijn dat ervan overgebleven is, de daadwerkelijke vaak haatdragende ideologie zou niet meer erbij horen. Toegegeven, dit kwam niet naar voren in mijn design of foto’s. Product design is niet mijn forté, maar fotografie en foto-bewerking gelukkig wel.

Mijn plan was om Max opnieuw te fotograferen en deze zodanig te bewerken dat mijn beeldende visie duidelijker naar voren kwam dan bij het product op zichzelf. Een selectie van de foto’s:

Hierbij heb ik de styling, de make-up, de studio setting en het licht allemaal gekozen, zodat ik er het beste mee zou kunnen werken in de foto-bewerking. Max is voor mij het perfecte model voor mijn product, want hij kan de theatrale, sexy, campy look belichamen. De kanten body, de nagels, oorbellen en de schoenen zijn hier allemaal onderdeel van en heb ik dan ook gekozen voor de shoot.

Daarnaast had ik een aantal foto’s verzameld waar ik mee wilde werken in de nabewerking, om Max in het beeld te kunnen plaatsen. Ik had geen levensechte scene in mijn hoofd, maar eerder een achtergrond die mijn visie duidelijker kon maken:

Wat ik veel zag bij de afbeeldingen online was dat de kerken van binnen soms al heel spannende belichting hadden, wat heel goed zou kunnen werken voor de cyber punky/campy stijl. Daarnaast wilde ik heel graag een neon detail in de foto’s terug laten komen, want dit is ook onderdeel van de kettingen en nu ook de outfit van Max. Ik vond een handige YouTube-tutorial hiervoor, dus mijn photoshop skills zijn in ieder geval geogroeid:

Na een strenge selectie van foto’s, veel gephotoshop en werk, bij deze de twee productiefoto’s:

Ik wilde graag variatie tussen de poses van Max, dus vandaar de close-up en de full body shot. De kleur van de huid begon als onderdeel van het neon licht in de photoshop tutorial, maar heb ik versterkt om zo een vervreemdend, futuristisch effect te creëren. Ik ben zelf erg blij met het resultaat. Ik ben misschien niet sterk in het maken van producten, maar de promotie ervan kan ik wel in opgaan. Ik laat de twee foto’s printen op glanzend A2 fotopapier bij Key Color Fotolab.

Inspiratie: Ink Brick

In een research moment naar de combi van poëzie en striptekeningen kwam ik Ink Brick tegen. Dit was een journal wat focuste op gedichten in comics. Helaas is het niet meer actief, maar ik heb wel een e-book besteld met een aantal journals ter inspiratie. Deze laat op zich wachten, dus ik heb hier een aantal finds van hun website en andere bronnen verzameld om inspiratie uit op te doen:

Dit is een compilatie van pagina’s uit de journals. Aan de ene kant zie ik dat veel gespeeld wordt met het format of de vorm. De tekenstijlen zijn erg verschillend, maar blijven wel simpel en er is een focus op details. Dit spreekt mij ook aan in het uitbeelden van gedichten in de vorm van comics, je kan de details van een woord of zin uitvergroten. Ik weet niet of de tekst ook van de striptekenaars komt.

Daarnaast kwam ik een striptekenaar, Andrew White, tegen die een eigen verzameling ook online had gezet:

Niet alle strips hebben tekst, maar ze hebben wel een bepaalde dromerige kwaliteit die me aanspreekt. Dit wil ik zelf ook gaan uitproberen in mijn tekeningen.

Atelier: schetsen

Naast het lezen van Lorca ben ik vrije schetsen gaan maken om mezelf weer te laten bezig zijn met maken. Door de vakantie heeft dat een tijdje stilgelegen en nu ik een nieuw atelier heb, wil ik er ruim gebruik van maken. Ik weet nog niet waar deze collages/schetsen heengaan, maar ik ben vooral op intuïtie gaan maken, zonder iets van mezelf te verwachten.

Atelier herkansing: what do?

Wat wil ik doen voor mijn atelier inhaalmoment? Mijn laatste atelierproject was een fotoserie en tekeningen die daarop gebaseerd waren met tekst erin verwerkt. De serie was grauw en absurd, een reflectie op een lockdown en een lege stad.

De combinatie van tekst en beeld fascineert me nog steeds en eigenlijk wil ik hierin verder gaan dan wat ik eerder heb gedaan. Experimenteren hiermee is belangrijk, ik wil niet naar een heel vast eindresultaat. In mijn eerste jaar heb ik een fotoserie gemaakt gebaseerd op gedichten Federico Garcia Lorca. De moeder van mijn partner heeft me vervolgens een bundel van zijn verzameld werk aan mij gegeven, met vertalingen in het Engels. Deze vakantie begon ik het weer te lezen en de beeldende taal was ongelooflijk inspirerend. Ik wil hier beginnen met het onderzoek, door de gedichten van Lorca te gebruiken als startpunt voor het beeldend werk dat ik wil maken.

Daarnaast heb ik wederom een pinterest board aangemaakt om visuele inspiratiebronnen te verzamelen:

De gedichten van Lorca kunnen erg kleurrijk en sprookjesachtig zijn, ze hebben drama en er is veel beeldspraak. Ik wil dit graag vertalen naar tekeningen en collages of een combinatie hiervan. Ik heb besloten om niet te veel te focussen op fotografie verder.

Atelier: reflectie concept en tekst in de tekeningen

Als ik nu kijk naar mijn foto-selectie, merk ik dat het meer een serie is geworden over de lockdown dan ik eerst voor ogen had. Ik had persoonlijk veel moeite met de maatregelen, zeker de avondklok. Ik merkte het aan de stad, wat het met de openbare ruimtes deed. Ondanks dat ik niet veel thuis heb gezeten tijdens de tweede lockdown, kreeg ik toch weinig nieuwe indrukken. Geen nieuwe mensen, geen nieuwe plekken. Ik ben heel dankbaar dat ik mijn atelierruimte heb kunnen gebruiken, maar buiten was anders.

In de fotoserie zie ik een bepaalde stilte die afstandelijk aanvoelt. Toch heb ik geprobeerd ook de stiekeme momenten te vangen, de tekenen dat de stad nog wel leeft. De vrouwen die op het fietspad naast de snelweg samenkomen, de verlaten stoelen onder de tunnel, het figuur dat verdwijnt in de mist van het autolicht. De stedelijke nacht is voor mij een andere plek, een ander domein. In mijn scriptie van mijn vorige studie schreef ik al over hoe de stad in de nacht verandert en alles toestaat dat overdag geen plek heeft. De vreemde figuren hebben ‘s nachts de ruimte om naar buiten te komen. Maar overdag ben ik ook op zoek gegaan naar de sporen van leven, vandaar de combinatie van foto’s van overdag en ‘s nachts.

Na de presentatie moest ik lang piekeren over wat ik aan moest met mijn drang om te tekenen wat ik had gezien. Er miste iets, een urgentie. Ik ben vervolgens gaan experimenteren met mijn teksten en de schetsen die ik al had gemaakt:

Ik merk dat de teksten die ik heb geschreven met stift en acryl stift met meer aanspreken op beeldend vlak. Dat zie je vooral in de middelste schets. Hierin zie ik mijn eigen gedachtes en het fragmentarische terug. Mijn plan is nu om deze tekeningen op geprepareerd schilderskarton opnieuw te maken en vervolgens met stift eroverheen te gaan. Als de teksten niet duidelijk genoeg naar voren komen, dan zal ik ze alsnog aandikken met verf.

Ook al is de fotoserie qua concept en onderwerp verbonden met de tekeningen, wil ik ze toch als losstaand benaderen voor mijn atelier. Ik ben hier een ander onderzoek aan het uitvoeren, ondanks dat het zo lang duurde voordat heb op gang kwam. Daarom heb ik ook besloten om niet dezelfde beelden te gebruiken die ook in de fotoserie te zien zijn. Ik heb een groot genoeg beeldarchief om met andere foto’s te werken. Ik merk dat ik het heel spannend vind om met tekst eroverheen te gaan, maar het is voor mij wel een nieuwe, interessante manier om mijn innerlijke gedachtegang te weergeven.

Design: Iconen voor de kettingen

Ik was me ervan bewust dat ik nog steeds mijn kettingen af moest maken en uiteindelijk kwam ik bij mijn idee door een ander vak van jaar 3: Global Art. Hierin was de opdracht om een expositie-voorstel te doen en mijn thema was: Queering Catholicism. De aesthetic van het katholieke geloof is naar mijn mening erg campy en queer, wat een paradox lijkt, aangezien de kerk als instituut zo anti-gay, anti-trans en anti-queer is. In de expositie gebruikte ik werk van kunstenaars dat de katholieke esthetiek gebruikt, maar het ook bekritiseert door het te “queeren”. Lang verhaal kort: mij leek de combinatie van iconen van maria en jezus een interessante toevoeging voor de kettingen.

De kettingen hebben van zichzelf door de kleuren en de vormen een bepaalde campy/over de top stijl én ze zullen pijnlijk zijn om te dragen. Daarbovenop de afbeeldingen van Maria en Jezus (als set) zou dit kunnen versterken door een onverwachts contrast te bieden. Hier ben ik mee aan de slag gegaan door kleine vierkantjes te betekenen en in te kleuren:

De achtergrond kleuren heb ik gematcht aan de kettingen, zodat het er goed bijpast. Verder heb ik nog gouden halo’s en details met verf hierna toegevoegd en gaatjes erin gemaakt, zodat ik ze met tierips vast kon maken:

Ik stel me voor dat deze neck pieces gedragen zouden worden door een sado-masochistische vrouw van adel die erg vroom en kinky is tegelijkertijd, maar dan niet in het verleden, maar in een meer cyberpunky toekomst. In deze toekomst is de katholieke kerk nog steeds dominant en draait het geloof ook om schuld, schaamte en boete doen, maar hebben ze hun campy look wel met de tijd mee laten gaan, waardoor de neon kleuren meer ingezet worden.